ചിപ്പുവിന്റെ വിശേഷങ്ങൾ

"അവരെന്തിനാ അച്ഛാ ബ്ലാക്‌ ടീയിൽ സോഡ ഒഴിച്ച്‌ കുടിക്ക്ന്നത്‌?" ഓഫീസിൽ നിന്നും വന്ന ഉടനെ ചിപ്പു പുതിയ സംശയവുമായി ഓടിവന്നു.
"ആര്‌?"
"ആ സിനിമയിലുള്ള ആളുകള്‌"
കുടിക്കുന്നത്‌ ബ്ലാക്ക്‌ ടീയാണെന്ന് അവൾ അമ്മയിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്‌. സോഡ ഒഴിക്കുന്നതെന്തിനാണെന്ന സംശയം ഉന്നയിച്ചപ്പോളാണു അച്ഛന്റടുത്തേക്ക്‌ പറഞ്ഞു വിട്ടിരിക്കുന്നത്‌.

ചായ കുടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ അവൾ മടിയിൽ വന്നിരുന്നു.
"എന്തിനാ അച്ഛാ..."
ചിപ്പു വിടാനുള്ള ഭാവമില്ല.
"ഇന്ന് ടോം ജെറിയെ എന്താ ചെയ്തത്‌?" വിഷയം മാറ്റാനായി ചോദിച്ചു.
"ശിവന്റെ കൈയ്യിലെ ഫോർക്ക്‌ പോലത്തെ സാധനമില്ലേ... അതുമെടുത്ത്‌ ടോമൻ ജെറീന്റെ പിന്നാലെ ഓടി.."
'ടോം ആൻ ജെറി' അവൾക്ക്‌ ടോമൻ ജെറിയാണ്‌.

"സ്കൂളിൽ നിന്നും വിളിച്ചിരുന്നോ?" ഭാര്യയുടെ അന്വേഷണം.
ഏപ്രിലിൽ തുടങ്ങുന്ന പുതിയ അധ്യയന വർഷത്തിൽ ചിപ്പു സ്കൂളിൽ പോകാനൊരുങ്ങുന്നു...
അവളുടെ സ്കൂൾ വിശേഷങ്ങൾക്കായി കാത്തിരിക്കാം.

കൊച്ചിൻ ഹനീഫക്ക്‌ ആദരാഞ്ജലികൾ

വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ്‌ ഒരു റമദാൻ നോമ്പുകാലത്ത്‌ തലശ്ശേരിയിലെ മാളിയക്കൽ ഭവനം സന്ദർശിക്കാനിടയായി. കൊച്ചിൻ ഹനീഫയുടെ ഭാര്യ വീടായ, ആ വലിയ വീട്ടിലെ അറുപതോളം അംഗങ്ങളിൽ ഒരാളായിരുന്നൂ, ഞങ്ങളുടെ സുഹ്രുത്ത്‌ ജസീം.
മുകളിലത്തെ നിലയിലെ ഹാളിൽ തൂക്കിയിട്ട വലിയ ലാമ്പ്‌ ഷേഡിന്റെ ചരിത്രം കേട്ടും, തലശ്ശേരി ബിരിയാണിയുടെ മണം ആസ്വദിച്ചും, ആ വീട്ടിലെ നിരവധി മുറികളിലൂടെ ഞങ്ങൾ കയറിയിറങ്ങി.
അങ്ങനെ ഒരു മുറിയിലേക്ക്‌ കയറിയതും അവിടെ കട്ടിലിൽ വിശ്രമിക്കുന്ന ആളെ കണ്ട്‌ ഞങ്ങളെല്ലാം വാപൊളിച്ചു. സാക്ഷാൽ കൊച്ചിൻ ഹനീഫ.
ജസീം അതൊരു സസ്പെൻസ്‌ ആക്കി വെച്ചതായിരുന്നു.
"വാ... വാ... ഇരിക്ക്‌..."
വർഷങ്ങളായി പരിചയമുള്ളതുപോലെ ഞങ്ങളെയെല്ലാം നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ സ്വീകരിച്ച്‌ കട്ടിലിലും, കസേരകളിലുമായി പിടിച്ചിരുത്തി.
തലേദിവസം ടീവിയിൽ കണ്ട 'രാമായണക്കാറ്റേ' എന്ന ഗാനരംഗത്തിലെ, ഹിജഡകളോടൊത്തുള്ള ഹനീഫയുടെ
ന്രുത്തരംഗമാണു ഞാനപ്പോളോർത്തത്‌. അത്‌ അദ്ദേഹവുമായി പങ്കുവെച്ചപ്പോൾ, അന്ന് ന്രുത്തം ചെയ്തത്‌ ഒറിജിനൽ ഹിജഡകളോടൊപ്പമായിരുന്നെന്ന കാര്യം ഹനീഫ വെളിപ്പെടുത്തി.
ഒടുവിൽ പിരിയുമ്പോൾ ആ വീട്ടിലെ അംഗങ്ങൾ ഒരു തമാശ പറഞ്ഞ്‌ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു...
രണ്ടു ദിവസം മുമ്പ്‌ ആ വീട്ടിൽ കറുത്ത്‌ തടിച്ച ഒരു കള്ളൻ കയറിയ കഥ. വീട്ടിലെ പ്രായം ചെന്ന വല്ല്യുപ്പ, പുയ്യാപ്ലയാണെന്ന് വിചാരിച്ച്‌ കള്ളനെ കൈപിടിച്ച്‌ കറ്റിയത്രെ.
തമാശ ആസ്വദിച്ച്‌ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന ആ വലിയ ശരീരത്തിന്റെയും, മനസ്സിന്റെയും ഉടമയോട്‌ യാത്ര പറഞ്ഞ്‌ ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി...

അന്ത്രുമാൻ ഇൻ പോലീസ്‌ സ്റ്റേഷൻ

രണ്ടു ദിവസം മുമ്പ്‌ ഒരു ആക്സിഡെന്റ്‌ കേസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്‌ ഖിസയിസ്‌ പോലീസ്‌ സ്റ്റേഷനിൽ ചെന്നപ്പോൾ, അകത്തേ മുറിയിൽ ഒരു പോലീസുദ്യോഗസ്ഥന്റെ മുന്നിലിരുന്ന് ചോദ്യങ്ങൾക്ക്‌ മറുപടി നൽകികൊണ്ടിരിക്കുന്നൂ അന്ത്രുമാൻ.
"എന്താ ഇവിടെ?"
അടുത്തു ചെന്ന് തിരക്കി.
"ഒന്നും പറയണ്ട ഭായീ.."
അന്ത്രുമാന്റെ തളർന്ന സ്വരം..
"ഒരാൾക്ക്‌ ഉപകാരം ചെയ്തേന്റെ ഫലം."
തുടർന്ന് അന്ത്രുമാൻ സംഭവം ഇങ്ങനെ വിവരിച്ചു.
ഇന്ന് രാവിലെ ഓഫീസിലേക്ക്‌ ഇറങ്ങിയതായിരുന്നൂ അയാൾ. (ഇപ്പോൾ ദേരയിലെ ഒരു കൺസ്ട്രക്ഷൻ കമ്പനിയിലെ ഡ്രൈവറാണു അന്ത്രുമാൻ)
ലുലൂ ഹൈപ്പെർമാർക്കെറ്റിനടുത്ത്‌ എത്തിയപ്പോളാണു നാട്ടിലേക്ക്‌ കാശയക്കാനുള്ള കാര്യം ഓർമ്മ വന്നതും, അങ്ങനെ വണ്ടി പാർക്ക്‌ ചെയ്ത്‌ മാളിനകത്തുള്ള ഏ ടീ എം കൗണ്ടറിനടുത്ത്‌ എത്തിയതും.
ഏ ടീ എം മഷീനു അടുത്തെത്തുമ്പോൾ അന്ത്രുമാനു മുന്നിലായി ക്യൂവിൽ രണ്ടു പേരുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു അറബി സ്ത്രീയാണു അപ്പോൾ ട്രാൻസാക്ഷെൻ നടത്തികൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌. തൊട്ട്‌ പുറകിലായി ഈജിപ്ഷ്യനെന്നു തോന്നിക്കുന്ന ഒരു പുരുഷനും.
ആ അറബി സ്ത്രീ മാറിയതും, മഷീനു മുന്നിലെത്തിയ ഈജിപ്ഷ്യൻ ഒരു നിമിഷം തിരിഞ്ഞ്‌ അന്ത്രുമാനെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു പന്തികേട്‌ മണത്ത അന്ത്രുമാൻ അയാളുടെ തുടർന്നുള്ള പ്രവർത്തികൾ നിരീക്ഷണത്തിനു വിധേയമാക്കി.
അയാൾ മഷീന്റെ കേഷ്‌ ട്രേയിൽ നിന്നും കുറച്ച്‌ നോട്ടുകളെടുത്ത്‌ പേഴ്സിലിടുന്നത്‌ കണ്ട അന്ത്രുമാന്റെ കണ്ണുകൾ നടുങ്ങി.
അതാ അറബി സ്ത്രീ മറന്നതാകുമെന്നു അയാൾ ഉറപ്പിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും ആ ഈജിപ്ഷ്യൻ കൂടുതൽ നടപടികൾക്ക്‌ മുതിരാതെ അവിടെ നിന്നും നീങ്ങിയിരുന്നു.
ഉടൻ അന്ത്രുമാനിലെ മലയാളിയുടെ അന്വേഷണ ത്വര ഉണരുകയും, ഒരു നിമിഷം വൈകാതെ അയാളെ പിന്തുടരുകയും ചെയ്തു.
മാളിനു പുറത്തിറങ്ങിയ അയാൾ ധ്രുതിപിടിച്ച്‌ പാർക്കിംഗ്‌ ഏറിയയിലേക്ക്‌ ചെന്ന് കാറിൽ കയറി പോകുന്നത്‌ നോക്കിനിന്ന അന്ത്രുമാൻ എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ വിഷമിച്ചു.
ആ സമയത്ത്‌, നാട്ടിലേക്ക്‌ കാശയക്കുക, ഓഫീസിൽ എത്തുക തുടങ്ങിയ വ്യർഥ ചിന്തകൾ അയാളെ അലട്ടിയതേയില്ല.
അന്ത്രുമാനിലെ ഡിറ്റക്ടീവ്‌ വീണ്ടും ഉണരുകയും, അയാൾ ആ സ്ത്രീയെ അന്വേഷിച്ച്‌ മാളിനകത്ത്‌ പരതിനടക്കുകയും ചെയ്തു.
ഒടുവിൽ ബെയ്ക്കറി സെക്ഷണടുത്ത്‌ വെച്ച്‌ അയാൾ അവരെ കണ്ടെത്തി.
ശൂ,ഫുലൂസ്‌, ലാ, ഫീ, മാഫീ തുടങ്ങി തനിക്കറിയാവുന്ന അറബി വാക്കുകളും ഇടയിൽ അൽപം മലയാളം, ഹിന്ദി, ഇംഗ്ലീഷ്‌ തുടങ്ങിയ ഭാഷകളും കലർത്തി അന്ത്രുമാൻ ആ സ്ത്രീയെ കാര്യം ബോധിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഒരു പത്തു മിനിറ്റു നേരത്തെ പരിശ്രമത്തിനു ശേഷം അവർക്ക്‌ അന്ത്രുമാന്റെ ഭാഷ മനസ്സിലായിത്തുടങ്ങി. പക്ഷെ ഏ ടീ എം മേഷീനിൽ കാശു മറന്നു വെച്ചെന്ന ആരോപണം അവർ ശക്തിയായി നിഷേധിച്ചു.
എന്നാൽ അന്ത്രുമാൻ വിടുമോ? എക്കൗണ്ടിലെ ബേലൻസ്‌ ചെക്ക്‌ ചെയ്യാൻ അവരെ അയാൾ നിർബന്ധിച്ചു. അവരത്‌ ആദ്യം എത്തിർത്തെങ്കിലും പിന്നീട്‌ അന്ത്രുമാന്റെ സ്നേഹപൂർണമായ നിർബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി സമ്മതിച്ചു.
എക്കൗണ്ട്‌ ബേലൻസ്‌ ചെക്കു ചെയ്ത അവരുടെ മുഖത്തെ ഞെട്ടൽ കണ്ട്‌ അന്ത്രുമാന്റെ മുഖം വികസിച്ചു. തന്റെ ഉള്ളിലെ ഷെർലക്‌ ഹോംസ്‌ പുറത്തു വരാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
പിന്നീട്‌ എല്ലാം പെട്ടെന്നായിരുന്നു. ആ സ്ത്രീ പോലീസിനു ഫോൺ ചെയ്യുന്നു, പോലീസ്‌ എത്തുന്നു, തുടർന്ന് അന്ത്രുമാൻ പോലീസിന്റെ ബീ എം ഡബ്ല്യൂ കാറിലും, ആ സ്ത്രീ അവരുടെ കാറിലുമായി ഖിസയിസ്‌ പോലീസ്‌ സ്റ്റേഷനിലേക്ക്‌.
"അങ്ങനെ രാവിലെ മുതലിരിക്കുന്ന ഇരിപ്പായിത്‌"
അന്ത്രുമാൻ അതു പറഞ്ഞതും അവിടത്തെ ക്ലോക്കിലേക്ക്‌ നോക്കി. മണി നാലര.
"എന്നിട്ടാ സ്ത്രീ എവിടെ?"
"അവരപ്പതന്നെ പോയി"
"അപ്പോ അന്ത്രുമാൻ?"
"എനി മറ്റേ ആളെ കണ്ട്‌ പിടിച്ച്‌ തെളിവെടുപ്പ്‌ നടത്തീറ്റ്‌ മാത്രേ എന്നെ വിടൂംന്ന് തോന്ന്ന്നുള്ളൂ."
അപ്പോഴേക്കും എന്റെ നടപടിക്രമങ്ങൾ പൂർത്തിയായെന്ന് വിവരം ലഭിച്ചതിനെ തുടർന്ന്, അന്ത്രുമാന്റെ മുഖത്തെ ഭാവങ്ങൾ വായിച്ചെടുക്കാൻ മിനക്കെടാതെ ഞാൻ അയാളോട്‌ യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി.

സർബത്ത്‌

ഒരിക്കൽ അന്ത്രുമാൻ അങ്ങാടിയിൽ വെച്ച്‌ തന്റെ ബാല്യകാലസുഹ്രുത്ത്‌ നജീബിനെ വളരെ നാളുകൾക്കു ശേഷം കണ്ടുമുട്ടി.
പരിചയം പുതുക്കലിനുശേഷം ഇരുവരും ഒരു സർബത്ത്‌ കുടിക്കാനായി ഉസ്മാന്റെ പെട്ടിക്കടയിലേക്ക്‌ നടന്നു.
നജീബിനെ പുറത്തെ ബെഞ്ചിലിരുത്തിയ ശേഷം അന്ത്രുമാൻ ഒരു സർബത്തും വാങ്ങി വന്നു.
സർബത്ത്‌ കുടിക്കുന്നതിനിടെ നജീബ്‌ അന്ത്രുമാനോട്‌
"നീ കുടിക്ക്ന്നില്ലേ?"
ഉടൻ അന്ത്രുമാൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു...
"ഇവന്റെ സർബത്ത്‌ മനുശന്മാരു കുടിക്ക്യോ?"
അതുകേട്ട്‌ പകുതി കുടിച്ച സർബത്ത്‌ നജീബിന്റെ മൂക്കിലൂടെയും വായിലൂടെയും പുറത്തേക്ക്‌ വന്നു.

സീറ്റ്‌ ബെൽറ്റ്‌

ചിപ്പുവിന്റെ കസിനാണു ചിങ്കു. ചിപ്പുവിന്റെ അതേ പ്രായം. ഒരിക്കൽ ചിങ്കു അച്ഛന്റെ കൂടെ കാറിൽ യാത്ര ചെയ്യുന്നതിനിടെ, അടുത്ത ലെയിനിൽ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്ന കാറിലെ ഡ്രൈവർ സീറ്റ്‌ ബെൽറ്റ്‌ ഇട്ടില്ലെന്നു കണ്ട്‌ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു..
"അയാൾ ബെൽറ്റ്‌ ഇട്ടിട്ടില്ല."
ഉടൻ ചിങ്കു
"ട്രൗസറിട്ടിട്ടുണ്ടോ അച്ഛാ?"

അന്ത്രുമാൻ ഓൺ വെക്കേഷൻ

രണ്ടുവർഷത്തിനു ശേഷം അന്ത്രുമാൻ ആദ്യത്തെ ലീവിൽ നാട്ടിലേക്ക്‌ പുറപ്പെട്ടു. കൂടെ ശശിയും. വിമാനം കരിപ്പൂരിൽ ലാന്റു ചെയ്യുമ്പോൾ താഴെ കാറ്റിലിളകിയാടുന്ന തെങ്ങോലത്തലപ്പുകളുടെ നിര കണ്ട്‌ അന്ത്രുമാന്റെ മനസ്സ്‌ കോൾമയിർ കൊണ്ടു. "തിരികെ ഞാൻ വരുമെന്ന വാർത്ത കേൾക്കാനായി.." എന്ന ഗാനം രണ്ടുമൂന്നു തവണ തികട്ടിവന്നു.
എമിഗ്രേഷൻ കൗണ്ടറിലെ നീണ്ട ക്യൂവും താണ്ടി, ബേഗേജും കളക്റ്റ്‌ ചെയ്ത്‌ കസ്റ്റംസിലെത്തി.
"കൈയ്യിലു സ്വർണമുണ്ടോ?" അന്ത്രുമാനോടായി ഉദ്യോഗസ്ത്ഥന്റെ ചോദ്യം.
"എന്റട്ത്തൊന്നൂല്ലേ. എനി ശശിന്റെട്ത്ത്‌ എന്തെങ്കിലും ഇണ്ടോളീ.." പിറകിലുള്ള ശശിയെ തിരിഞ്ഞുനോക്കിക്കോണ്ട്‌ അന്ത്രുമാന്റെ മറുപടി.
(അന്ത്രുമാന്റെ ഈ ഡയലോഗ്‌ മുമ്പ്‌ സൂചിപ്പിച്ചതാണെങ്കിലും ഇവിടെ സന്ദർഭവശാൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു.)
ശശിയുടെ ശിഷ്യൻ രമേശൻ ജീപ്പുമായി പുറത്ത്‌ കാത്തുനിന്നിരുന്നു. പെട്ടികളും ബേഗുകളും ജീപ്പിലെടുത്തുവെച്ച കയറ്റിറക്കുതൊഴിലാളികൾ കൂലിയായി ഒരു നൂറുരൂപയെങ്കിലും ചോദിക്കുമെന്ന അന്ത്രുമാന്റെ പ്രതീക്ഷയെ തകിടം മറിച്ചുകൊണ്ട്‌, പത്തു ദിർഹം മാത്രം ചോദിച്ചു.
ശശിയെ വീട്ടിലിറക്കി ജീപ്പ്‌ അന്ത്രുമാന്റെ ഗെയിറ്റ്‌ കടന്നു. ഉമ്മ സന്തോഷാശ്രുക്കളോടെ എതിരേറ്റു.
"അല്ലന്ത്രുമാനേ ഞ്ഞി തടിയൊന്നും വെച്ചിക്കില്ലാലോ. പോയ പൊലത്തന്നെയ്ണ്ട്‌."
ഉമ്മ പരിഭവം ഭാവിച്ചു.
"ഞാനെന്താ ഉമ്മാ ആട തടി നന്നാക്കാൻ പോയതാ?"
വന്നു കയറിയ പാടെയുള്ള ഉമ്മയുടെ വർത്താനം കേട്ട്‌ അന്ത്രുമാനു ചൊറിഞ്ഞുവന്നു.
കുളി കഴിഞ്ഞു വന്നതും ഉമ്മ നെയ്ച്ചോറും കോഴിക്കറിയും വിളമ്പി.
ഊണിനു മീനില്ലെന്നു കണ്ട അന്ത്രുമാൻ വീണ്ടും ഉമ്മയോടു പരിഭവിച്ചു.
അങ്ങനെ പരാതിയും പരിഭവങ്ങളുമായി ആ ഉമ്മയും മോനും രണ്ടു വർഷത്തിനു ശേഷം ഒന്നിച്ചിരുന്നുണ്ടു.
ഊണു കഴിഞ്ഞ്‌, നാട്ടിലുണ്ടായ മാറ്റങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കാൻ അന്ത്രുമാൻ പുറത്തിറങ്ങി നടന്നു.
വഴിയിൽ കണ്ട ചിലർ അന്ത്രുമാന്റെ ആരോഗ്യത്തെപ്പറ്റി ഉമ്മയുടെ അതേ അഭിപ്രായം തന്നെ പ്രകടിപ്പിച്ചപ്പോൽ അയാൾ നീരസം ഉള്ളിലൊതുക്കി ചിരിച്ചു കാണിച്ചു.
പഴയ സുഹൃത്തുക്കളെയൊന്നും അന്ത്രുമാനു കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ബസ്‌ ഷെൽട്ടറിലും ചായക്കടയിലും കണ്ട ചെറുപ്പക്കാരിലും പരിചിത മുഖങ്ങൾ കണ്ടില്ല. തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക്‌ നടക്കുമ്പോൾ അന്ത്രുമാനു ഒരൊറ്റപ്പെടൽ ഫീലു ചെയ്തു.
നാട്ടിലെത്തിയിട്ടു വേണം ഉച്ചവരെ കിടന്നുറങ്ങാണെന്നു മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു ദുബായിൽ നിന്നും പുറപ്പെട്ട അന്ത്രുമാൻ പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ ആറു മണിക്കുതന്നെ എഴുന്നേറ്റു. കുറച്ചുനേരം എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ മുറ്റത്തുകൂടെ നടന്നു. ഒടുവിൽ കുളിയും കഴിഞ്ഞ്‌ ഉമ്മയുണ്ടാക്കിത്തന്ന പത്തിരിയും കഴിച്ച്‌ പുറത്തിറങ്ങാനൊരുങ്ങി. ആദ്യമായി ടൗണിൽ പോകുമ്പോൾ ധരിക്കണമെന്ന് കരുതി നയിഫ്‌ സൂഖിൽ നിന്നും വാങ്ങിയ തിളങ്ങുന്ന ഷർട്ട്‌ ഒരു ചമ്മലോടെ എടുത്തണിഞ്ഞു. പെട്ടിയിൽ നിന്നും കൂളിംഗ്‌ ഗ്ലാസ്സെടുത്ത്‌ മുഖത്ത്‌ വെച്ച്‌ നോക്കിയ ശേഷം പോക്കറ്റിൽ വെച്ചു.
ശശിയുടെ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അയാൾ കുടുംബസമേതം, വീടും പൂട്ടി പറശ്ശിനിക്കടവ്‌ മുത്തപ്പനെ സന്ദർശിക്കാൻ പോയിരിക്കുന്നു. ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പിലേക്ക്‌ നടക്കവേ ഇന്നലെ വഴിയിൽ ലോഗ്യം പറഞ്ഞ ചിലർ എതിരെ വന്നു..
"അന്ത്രുമാനേ ഞ്ഞി എപ്പളാ തിരിച്ച്‌ പോകുന്നത്‌?" ഇന്നലെ തന്നെ ചോദിക്കുന്നത്‌ ശരിയല്ലെന്നു കരുതി അവർ മനസ്സിലടക്കിപ്പിടിച്ച ചോദ്യം പുറത്തു ചാടി
അന്ത്രുമാൻ ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പിൽ വന്നു നിന്ന ടൗണിലേക്കുള്ള ബസ്സിൽ ചാടിക്കയറി രക്ഷപ്പെട്ടു.
ടൗണിനു പ്രത്യേകിച്ചു മാറ്റമൊന്നും വന്നിട്ടില്ല. അതേ ഇടുങ്ങിയ റോഡുകളും, തിരക്കും. ആദ്യമായി ടൗണിലിറങ്ങുമ്പോൾ ഭാവിക്കണമെന്നു കരുത്തിയ ചേഷ്ടകൾ അന്ത്രുമാൻ മറന്നുപോയി.
എങ്ങോട്ട്‌ പോകണം. കടപ്പുറത്തോ, പാർക്കിലോ, സ്റ്റേഡിയയത്തിലോ... അയാൾ കൺഫ്യു‍ൂഷനിലായി. അപ്പോളാണു മീൻ വാങ്ങാൻ ഉമ്മ ഏൽപ്പിച്ച കാര്യം അന്ത്രുമാൻ ഓർത്തതും, അങ്ങനെ മത്സ്യമാർക്കറ്റിലേക്ക്‌ വെച്ചുപിടിച്ചതും. മാർക്കെറ്റിലെ തിരക്കിനകത്തേക്ക്‌ കയറുമ്പോൾ അയാൾ കൂളിംഗ്‌ ഗ്ലാസ്സെടുത്ത്‌ മുഖത്ത്‌ ഫിറ്റ്‌ ചെയ്തു.
ഇരുവശങ്ങളിലും നിരത്തി വച്ചിരിക്കുന്ന മത്സ്യകൂമ്പാരത്തിനിടയിലൂടെ അന്ത്രുമാൻ നടന്നു.
അയല, മത്തി, നത്തോലി തുടങ്ങിയ ചെറുമീനുകളെ നോക്കാൻ തന്നെ അയാൾക്ക്‌ ജാള്യത തോന്നി. പണ്ട്‌ ഗൾഫിൽ നിന്നും വന്ന നാസർ ഹാജിയോടൊപ്പം ഇവിടെ വന്നത്‌ അന്ത്രുമാൻ ഓർത്തു. അന്ന് ഹാജി നേരെ പോയി ഒരു വലിയ നെയ്‌ മീൻ പറഞ്ഞ വില കൊട്ത്ത്‌ വാങ്ങിയതു കണ്ട്‌ അന്ത്രുമാൻ മിഴിച്ചു നിന്നിട്ടുണ്ട്‌. അതുപോലൊന്നിനായി അയാളുടെ കണ്ണുകൾ പരതി.
അങ്ങനെ അന്ത്രുമാൻ അതു കണ്ടെത്തി അയാൾക്കു വേണ്ടിയെന്ന പോലെ ഒരു അയക്കൂറ (നെയ്മീൻ തന്നെ) നീണ്ടു നിവർന്ന് കിടക്കുന്നു. അയാൾ അടുത്ത്‌ ചെന്ന് സാകൂതം നോക്കി.
"പുതിയതാ സാറേ.. വാങ്ങിക്കോളീ..."
ആദ്യമായാണു അന്ത്രുമാനെ ഒരാൾ സാറെന്ന് വിളിക്കുന്നത്‌. ആ ചൂടിലും അയാൾക്ക്‌ കുളിരുകോരി. കൂളിംഗ്‌ ഗ്ലാസ്‌ കൈകൊണ്ടമർത്തി ഒന്നു കൂടി ഉറപ്പിച്ചു.
"ഇങ്ങളിതിന്റെ ചെകിള കണ്ടാ.. നല്ല ചൊക..ചൊകാന്ന്.."
"അത്പോലെ ഈ കണ്ണു കണ്ടാ.. പൊറത്തേക്ക്‌ തള്ളീറ്റ്‌.. പഴേതാനെങ്കിൽ അകത്തേക്ക്‌ കുയിഞ്ഞിരിക്കും"
അയാൾ അന്ത്രുമാനു ഡമോൺസ്ട്രേറ്റ്‌ ചെയ്തു കാണിച്ചു.
അന്ത്രുമാന്റെ ആശങ്ക അതിന്റെ വിലയെകുറിച്ചായിരുന്നു. പക്ഷെ എങ്ങനെ ചോദിക്കും. ഗൾഫ്കാരനായിപ്പോയില്ലേ?.
രണ്ട്‌ കൊല്ലം മുമ്പ്‌ 200 രൂപയായിരുന്നു വില. ഇപ്പോൾ കൂടിയാലൊരു 300 ആയിക്കാണും. തൂക്കം ഒരഞ്ചാറു കിലോ കാണും. അന്ത്രുമാൻ മനസ്സിലൊരു ഏകദേശ വില കണക്കു കൂട്ടി തീരുമാനിച്ച്‌ ഓർഡർ കൊടുത്തു.
"എട്ത്തോളീ.."
ആ മീൻ തുലാസ്സിൽ ആറര കിലോ തൂങ്ങിയപ്പോൾ അന്ത്രുമാൻ ബേജാറായി.
"ഇങ്ങളു ആറു കിലോന്റെ പൈസ തന്നാ മതി."
അപ്പോളും വില അയാൾ പറഞ്ഞില്ല.. അന്ത്രുമാനാണെങ്കിൽ കൊന്നാലും ചോദിക്കില്ലെന്ന മട്ടിൽ നിന്നു.
ഒടുവിൽ മത്സ്യം നാലു കഷണങ്ങളാക്കി മുറിച്ച്‌ സഞ്ചിയിലാക്കി അന്ത്രുമാനു നേരെ നീട്ടി അയാൾ പറഞ്ഞൂ..
"കിലോനു 400 ആണു വെല.. ഇങ്ങളു 350 വെച്ച്‌ തന്നാ മതി. ഒരു 2100 എട്ത്തോളീ.."
പോക്കറ്റിലിട്ട അന്ത്രുമാന്റെ കൈ, 2000 രൂപ മാത്രമുള്ള പേഴ്സിലുടക്കിനിന്നുവിറച്ചു. അയാളുടെ കണ്ണുകൾ ആ നെയ്മീനിന്റേതുപോലെ പുറത്തേക്ക്‌ തള്ളി.

ചിപ്പുവിന്റെ പഠനം

ചിപ്പുവിന്റെ പ്രീ സ്കൂൾ പഠനം ഇപ്പോൾ പുതിയ മാനങ്ങൾ തേടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ ദിവസം അവൾ കാലുകൾ അകത്തിവെച്ച്‌ തല നിലത്ത്‌ മുട്ടിച്ചുകൊണ്ട്‌ ചോദിച്ചൂ.

'അച്ഛാ 'M' ഇങ്ങനെയല്ലേ?'
ഞങ്ങൾ ചിരിക്കുന്നതു കണ്ട ആവേശത്തിൽ അവൾ 'W' കാണിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ തടഞ്ഞു.